Cada palabra un golpe e cada letra sangue,

cada paso na fronte un século de ira,

cada morte de home,

esperanza prometidacon base no vento que lle levou a fala.

Supoño que vos parecerá un coñazo ter que ler un comentario; pero tranquilos eu non vou ser coma esa clase de profesores aos que lle hai que dicir todo o que se pode atopar nun poema. Eu vou ser moito máis rápida e só me vou centrar no que realmente me parece interseante.Eu creo este poema trata sobre a nosa lingua durante o período dos Séculos Escuros. Lede ben e haber se coincidimos nalgunha das opinións que nos poidan resurxir do interior.Non credes que era moi forte estar na nosa terra e non lle dar uso só por crer que é inferior? Vós opinade e haber se vos parece normal que houbese sangue por culpa da falta da lingua ou que tivesemos un período tan crítico na historia da nosa lingua.

Marta Dacosta